|
Written by လူလူမင္း
|
|
Friday, 29 June 2012 12:14 |
|
ယူရို ၂၀၁၂ ကြာတား ဖိုင္နယ္ အဆင့္မွာပဲ အဂၤလန္ရဲ႕ ၿပိဳင္ပြဲက အဆံုးသတ္ သြားျပန္ပါၿပီ။ ျပင္သစ္၊ အဂၤလန္နဲ႔ အီတလီတို႔ဟာ နာမည္သာ က်န္ေတာ့တဲ့ ဥေရာပ ေဘာလံုး ေလာကရဲ႕ အထည္ႀကီးပ်က္ေတြ ဆိုတာ တကယ္ ျဖစ္ေနၿပီလားလို႔ ေမးခြန္း ထုတ္စရာပါ။ အထူးသျဖင့္ ျပင္သစ္နဲ႔ အီတလီဟာ မၾကာေသးမီက အဓိက ၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ ဆုဖလားေတြ ရခဲ့ၾကၿပီး အဂၤလန္ကေတာ့ ကြာတားျပန္ အဂၤလန္ ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ တကယ့္ကို ထိုက္တန္ ေနပါတယ္။ အဂၤလန္ ေဘာလံုးမွာ ေတာ္လွန္ေရး တစ္ရပ္ အမွန္တကယ္ လိုအပ္ ေနၿပီလား ဆိုတာ အေလးအနက္ထား စဥ္းစား ရေတာ့မွာပါ။ အခု အခ်ိန္ေရာက္မွ ရိြဳင္းေဟာ့ဆန္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ အမွား တစ္ခုလားလို႔ ေမးေနဖို႔ မလိုေတာ့ပါဘူး။ အစဥ္အလာ အတိုင္း အဓိက ၿပိဳင္ပြဲရွိၿပီ ဆိုရင္ အဂၤလန္မွာ ျပႆနာ တစ္ခု အၿမဲ ႀကံဳရပါတယ္။
အဂၤလန္ဟာ ရံႈးထြက္ အဆင့္မွာ အၿမဲတမ္း လိုလို အေရး နိမ့္ခဲ့ရတဲ့ အတြက္ ဒီအႏၲရာယ္ဆိုးက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေနာက္ထပ္ နည္းလမ္း တစ္ခုကို ရွာေဖြဖို႔ လိုအပ္ေနပါၿပီ။ (၂၀၀၄)ဘရာဇီး ကမာၻ႕ဖလားပြဲ အထိ စာခ်ဳပ္ထားတဲ့ ရြိဳင္းေဟာ့ဆန္ကို တရားခံ ရွာလို႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ အဂၤလိပ္ အက္ဖ္ေအဟာ ေရွးရိုးစြဲဆန္တဲ့ ကြန္ဆာေဗးတစ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီလုိ အေနအထားက အစ ျပဳျပင္ရမယ့္ အေျခအေနလည္း ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လာမယ့္ ကမာၻ႕ဖလားပြဲ အတြက္ အဂၤလန္ဟာ အဘက္ဘက္က ျပဳျပင္ဖို႔ လိုအပ္ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

အဂၤလန္ရဲ႕ ပင္နယ္တီ က်ိန္စာ ၿပိဳင္ပြဲစဖို႔ ေခါင္း၊ ပန္းလွန္ခ်ိန္ကေန အက္ရွ္ေလကိုးရဲ႕ ပင္နယ္တီ ကန္ခ်က္ ဘူဖြန္ ဖမ္းမိသြားတဲ့ အထိ ပရိသတ္ေတြ အားလံုးၾကည့္ၿပီး၊ သိၿပီး ျဖစ္ၾကမွာပါ။ အဂၤလန္ အသင္း ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ရံႈးခဲ့တာလို႔ သံုးသပ္ၾကပါတယ္။ အီတလီဟာ အဂၤလန္လုိပဲ အထည္ႀကီး ပ်က္ ဆိုေပမယ့္ ကစားသမား တစ္ဦးခ်င္း စြမ္းရည္၊ ကစားကြက္၊ အခ်ိတ္အဆက္၊ တိုက္စစ္ဆင္မႈ၊ ေဘာလံုး ပိုင္ဆုိင္မႈ ထိန္းၿပီး ၿပိဳင္ပြဲကို ႀကီးစုိး ထားႏုိင္မႈ၊ အဘက္ဘက္မွာ သာလြန္ပါတယ္။ အဂၤလန္တို႔ အခြင့္အေရး ဖန္တီးႏိုင္ေပမယ့္ ထိေရာက္တဲ့ အဆံုးသတ္မႈ မရရွိလို႔ အခြင့္အေရးေကာင္းေတြ ဆံုးရံႈး ခဲ့တာလည္း ေတြ႔ရမွာပါ။ နည္းျပ ရြိဳင္းေဟာ့ဆန္ကလည္း အီတလီလို အသင္းကို ရင္ဆိုင္ဖု႔ိ ပင္နယ္တီ ေလ့က်င့္ ခိုင္းထားတယ္ ဆိုတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈက မန္ေနဂ်ာ အရည္အေသြးကို ျပသေနသလို ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ အဂၤလန္ဟာ (၁၉၉၀)ျပည့္ႏွစ္က စၿပီး ပင္နယ္တီ အေၾကာက္လြန္ ေရာဂါစြဲကပ္ လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အရ အစြဲအလမ္းႀကီးတဲ့ ဒီေ၀ဒနာဟာ ေသရာပါမယ့္ ေရာဂါလို႔ေတာင္ ေ၀ဖန္ ခံေနရပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ မိနစ္(၁၂၀)အတြင္းမွာပဲ ျပတ္သားတဲ့ အေျဖ တစ္ခုကို ရယူ သင့္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ ေျခေသၤ့သံုးေကာင္ တပ္ဖြဲ႔ထက္ အဇူရီေတြက ပိုၿပီး ေျခစြမ္း သာခဲ့တယ္။ ရြိဳင္းေဟာ့ဆန္ အသင္းသားေတြရဲ႕ အသက္ ၀ိဥာဥ္ကို ထုတ္ယူဖို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ အႀကိမ္ႀကိမ္လည္း ရံႈးလုလု ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ရြိဳင္းေဟာ့ဆန္ဟာ မန္ေနဂ်ာ အျဖစ္ ခန္႔အပ္ ခံရကတည္းက ေ၀ဖန္သူေတြ၊ သူ႔ရဲ႕ အရည္အခ်င္းအေပၚ သံသယ ၀င္သူေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အသင္းရဲ႕ ကစားသမား(၂၃)ဦး စာရင္းကို ေရြးခ်ယ္ရာမွာလည္း လီဗာပူးလ္ အသင္းသားေတြ မ်ားေနတယ္ဆိုတဲ့ အသံထြက္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး အီတလီန႔ ပင္နယ္တီ အဆံုးအျဖတ္ ယူဖို႔ လူေရြးရာမွာလည္း ထပ္ၿပီး မွားခဲ့တယ္လို႔ ေ၀ဖန္ခံရျပန္တယ္။
ဂလင္းဂြ်န္ဆင္ရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမႈကို ဂိုးသမား ဘူဖြန္က စည္းေပၚကေန ကာကြယ္ႏုိင္ခဲ့တာ၊ ဘာေလာ့တယ္လီရဲ႕ ကန္ခ်က္ကို ဂြ်န္တယ္ရီ ပိတ္ဆို႔ႏုိင္ခဲ့တာေတြ သဲထဲေရသြန္ ျဖစ္ခ့ဲပါၿပီ။ ႏွစ္သင္းစလံုးရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမႈေတြကို ေနာက္ဆံုး ပင္နယ္တီနဲ႔ အဆံုးအျဖတ္ ယူခဲ့ရပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ေစ ေနာက္ဆံုးေကာက္ခ်က္ကေတာ့ အဂၤလန္ ရံႈးထိုက္ပါတယ္။ တစ္ပြဲလံုး အေနအထားကို ၿခံဳသံုးသပ္ရင္ ဒီေျခစြမ္းမ်ိဳးနဲ႔ ဆီမီးဖိုင္နယ္မွာ ဂ်ာမနီကို ရင္ဆိုင္တဲ့ အခါ ပိုၿပီး အရွက္ကြဲစရာ ျမင္ကြင္းေတြနဲ႔ အဖတ္ဆယ္ မရေအာင္ ျဖစ္ႏုိင္တယ္လို႔ေတာင္ သံုးသပ္သူေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။
အဂၤလန္ရဲ႕ လူစြမ္းေကာင္း(၄)ေယာက္ လက္ရွိ ကစားသြားတဲ့ အဂၤလန္ အသင္းမွာ တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ လက္ေရြးစင္ အဆင့္ဟာ(၄)ေယာက္ပဲ ပါတယ္။ ဂ်ိဳးဟတ္၊ ဂ်ရတ္၊ တယ္ရီနဲ႔ ပါကားတို႔ပါ။ က်န္တဲ့သူေတြကို ေျပာရရင္ မန္ေနဂ်ာက အစ ၀ိန္းရြန္းနီ အဆံုး ဒီၿပိဳင္ပြဲမွာ သိပ္အသံုး မတည့္ပါဘူး။ ရိြဳင္ေဟာ့ဆန္ရဲ႕ အရည္အေသြးဟာ အဂၤလန္နဲ႔ အံမ၀င္ေသးဘူးလို႔ ေထာက္ျပၾကပါတယ္။ တိုက္စစ္မွဴး ရြန္းနီကလည္း ပထမႏွစ္ပြဲ အပယ္ ခံရၿပီး ၿပိဳင္ပြဲနဲ႔ အဆတ္ျပတ္ခဲ့တဲ့ အားနည္းခ်က္ဟာ တကယ့္ၿပိဳင္ပြဲမွာ သိသာ ခဲ့ပါတယ္။ သူျပန္ကစားႏုိင္ၿပီး ယူကရိန္းနဲ႔ ပြဲမွာ အႏုိင္ဂိုး သြင္းခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္လုိ ဂိုးရခဲ့တယ္ ဆိုတာ အားလံုး မွတ္မိၾကမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အဂၤလန္ဟာ အေႏွးနဲ႔ အျမန္ ျပည္ေတာ္ျပန္ဖို႔ ေသခ်ာေနခဲ့တယ္လို႔ သံုးသပ္ၾကပါတယ္။ ဒီေျခစြမ္းနဲဲ႔ ကမာၻ႕ဖလား ေျခစစ္ပဲြေတာင္ ေအာင္ပါ့မလားဆိုတဲ့ သံသယေတြလည္း ရွိေနၾကပါတယ္။ ပြဲခ်ိန္ျပည့္ ကစားရာမွာ ၿပိဳင္ဘက္ရဲ႕ ဂိုးသြင္းမႈေတြကို ဟန္႔တားဖို႔ ဂိုးစည္းေပၚမွာ ကိုယ္လံုးကို လွဲခ်ၿပီး ကာကြယ္ျပရံု၊ ၿပိဳင္ဘက္ရဲ႕ ေျခေထာက္ထဲ ေခါင္းထိုးခံရဲတဲ့ သတၱိရွိရံုနဲ႔ အဂၤလန္ ေအာင္ပြဲခံရဖို႔ မလံုေလာက္ေတာ့ဘူး ဆုိတာ ျမင္သာလာၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
(၁၉၉၀) ကမာၻ႔ ဖလားက စၿပီး ပင္နယ္တီ တေစၦေျခာက္ခံေနရတဲ့ အဂၤလန္ကို ကုစားဖို႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး တကယ္ လိုအပ္ေနပါၿပီ။ အုပ္စု(ဃ)မွာ ပထမ ျဖစ္ခဲ့တာ ကံေကာင္းခ့ဲလို႔ပါ။ အခုေတာ့ ကိဗ္ၿမိဳ႕မွာ အဂၤလန္ဟာ အိပ္မက္က လန္႔ႏုိး လာခဲ့ျပန္ပါၿပီ။ ရိြဳင္းေဟာ့ဆန္ အေနနဲ႔ ဘာေတြ မွားခဲ့တယ္။ ဘာေတြ ျပင္ရမယ္ ဆုိတာ ျမင္ႏုိင္ေလာက္ပါၿပီ။ တကယ္ေတာ့ သူတာ၀န္ မယူခင္ကတည္းက အဂၤလန္ဟာ ျပႆနာေတြနဲ႔ပါ။ အခုေတာ့ သူ႔မွာ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္စြမ္း ရွိရွိနဲ႔ အသင္းကို ကိုင္တြယ္ ရပါလိမ့္မယ္။ နည္းျပအျဖစ္ မိုးက်ေရႊကိုယ္ ဘ၀နဲ႔ ေရာက္လာတဲ့ ေဟာ့ဆန္ကို တရားခံလုိ႔ အျပစ္မတင္သင့္ပါဘူး။ သူ႔မွာ ရွိတဲ့အခ်ိန္၊ လူငယ္ အင္အား၊ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတြ အမ်ားႀကီး အားနည္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို အေနအထားမ်ိဳးနဲ႔ အဂၤလန္ကို ထူးျခားလာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္စရာ မျမင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း အဂၤလန္ရဲ႕ အနာဂတ္ အသစ္ တစ္ခုကို ထုဆစ္ဖို႔ အခုမွ တကယ့္အလုပ္ စတင္ ရမွာပါ။
ထုဆစ္ရမယ့္ အနာဂတ္ တစ္ခု (၂၀၁၄)ဘရာဇီး ကမာၻ႕ဖလားပြဲ အတြက္ ျပင္ဆင္ဖို႔ (၂)ႏွစ္ အခ်ိန္ရပါတယ္။ ဒါဟာ ေဟာ့ဆန္ကိုယ္တိုင္ အစအဆံုး ကိုင္တြယ္ရမယ့္ စိန္ေခၚမႈ အသစ္ပါ။ ကမာၻ႕ဖလား ေျခစစ္ပြဲဟာ လာမယ့္ စက္တင္ဘာလ(၇)ရက္မွာ ေမာ္လ္ဒိုက္ကို အေ၀းကြင္း ကစားဖို႔ သြားရင္းနဲ႔ စတင္ပါလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီေနာက္(၄)ရက္ အၾကာမွာ ယူရို ၂၀၁၂ ရံႈးေၾကြးကို ဆပ္မယ့္ ယူကရိန္းက ၀င္ဘေလကြင္း အထိလာၿပီး စိန္ေခၚ ပါလိမ့္မယ္။ ေဟာ့ဆန္အတြက္ ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္းနဲ႔ သြားရမယ့္ ခရီး မဟုတ္ပါဘူး။ ခ်ိန္ဘာလိန္လို(၁၈)ႏွစ္သားကို ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ေနဖို႔ အခ်ိန္ မရပါဘူး။ အဂၤလန္ရဲ႕ က်န္ရွိေနတဲ့ ေရႊေရာင္မ်ိဳးဆက္ေတြထဲက ထိုက္တန္သူေတြကို အမွန္ကန္ဆံုးနဲ႔ အျမန္ဆံုး ေရြးၿပီး ရသမွ် အခ်ိန္ အတြင္းမွာ ပူးတြဲ ေလ့က်င့္မႈေတြနဲ႔ အသားက်ေအာင္ ျပန္လည္ပ်ိဳးေထာင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေရႊေရာင္မ်ိဳးဆက္ လက္က်န္ေတြမွာ အရည္အေသြး ရွိပါတယ္။ အေတြ႔အႀကံဳ ျပည့္စံုပါတယ္။ သူတို႔ဟာ အဂၤလန္အတြက္ အိပ္မက္အႀကီးႀကီး ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႔ ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။ သူတို႔ကိုယ္တုိင္ အိပ္မက္ထဲမွာ က်ဆံုးရသူေတြ၊ ခံစားရသူေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို လက္ေရြးစင္ အသင္းက စြန္႔ခြာကုန္ၾကပါၿပီ။ ဒီမ်ိဳးဆက္ဟာ အသက္(၃၀)၀န္းက်င္ ကစားသမားေတြပါ။ သူတို႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ခြန္အားနဲ႔ ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳ၊ အရည္အေသြးေတြကို အဂၤလန္ အတြက္ ျပန္လည္ ေပးဆပ္သင့္ပါတယ္။
ဒီအေျခအေနကို ဖန္တီးဖို႔ အေျပာင္းအလဲ တစ္ခု(သို႔) အဂၤလန္ဲ႕ ေဘာလံုး ေတာ္လွန္းေရး လိုအပ္ေနပါၿပီ။ အေမရိကန္ သမၼတ အိုဘားမား အတြက္သာ မက အဂၤလန္ မန္ေနဂ်ာ ေဟာ့ဆန္ အတြက္လည္း Change လိုအပ္ပါတယ္။ လမ္းပတ္က(၃၄)၊ ဂ်ရတ္က (၃၂)၊ အက္ရွေလကိုးလ္၊ ဘယ္ရီ၊ ဂြ်န္တယ္ရီ၊ စေတာ့ပါကား အားလုံး(၃၁)ႏွစ္ အသီးသီး ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဂၤလန္ အတြက္ ေက်းဇူး တင္စြာနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ စကားေျပာရမယ့္ အခ်ိန္က်ေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အဂၤလန္မွာ ေလတန္ဘိန္းစ္၊ ဂယ္ရီကာေဟး၊ ဖီးဂ်ံဳးစ္၊ ခရစၥေမာလင္း၊ ဂ်က္၀ီလ္ရွီးယားတို႔ကို သီယို၀ဲလ္ေကာ့၊ ရြန္းနီ၊ ဂ်ိဳးဟတ္၊ လက္စေတာ့၊ ဒန္နီ၀ဲလ္ဘက္တို႔နဲ႔ တြဲဖက္ၿပီး ေနာက္ထပ္မီကာရစ္ခ်က္၊ ကာရစ္တို႔လို အေတြ႔အႀကံဳရွိသူေတြနဲ႔ ၀န္းရံဖို႔ လိုအပ္ေနၿပီလို႔ သံုးသပ္ၾကပါတယ္။
အဂၤလန္ဟာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းခဲ့သလဲ ဆုိတာ အေျဖေပးၿပီးသားပါ။ ေရႊရည္မ်ိဳးဆက္ ဘာမွ မထက္ျမက္ခဲ့ဘူး ဆုိတာ မ်က္ျမင္ပါ။ အဂၤလန္ရဲ႕ ေဘာလံုး ေတာ္လွန္းေရး အလွမ္းအေ၀းေတာ့ဘူးလို႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ အဂၤလန္ေဘာလံုးနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ သူေတြ အားလံုး အခုေတာ့ အိပ္မက္ဆုိးက လန္႔ႏိုး လာၾကပါၿပီ။ အိပ္မက္ဆိုးကပဲ ႏိုးႏုိး၊ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္စက္ေနရာကပဲ ႏုိးႏိုး၊ အိပ္ရာက ႏုိးခ်ိန္မွာ အဂၤလန္ ေဘာလံုး အနာဂတ္ရဲ႕ သင္းပ်ံ႕တဲ့ ေကာ္ဖီ အနံ႔ေလးက အိပ္ရာႏုိးသူေတြ အတြက္ ႏႈတ္ဆက္ေနလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိေၾကာင္းပါ။
မွတ္ခ်က္။ ။ SM Journal Vol.1 No.36 မွ ေဆာင္းပါးအား ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
|